
Bağrımıza saplanan bu ayazı, Kendi kanımızla avuttuğumuz bir gündü. Yetim ve öksüz yavruların morarmış avuçlarına, Bir milletin kaderi kondu. Taze ve sıcak ekmek misali, Kırıldı yılların paslandırdığı, Görünmez prangalar birer…

Çıkar kalbine saplanan o zehirli hançeri ve yüksel, Akan kanların dinmesini beklemeden, dağ taş demeden göster; Gözün göklerde, kanatların iki yanında, görebildiğin kadar ufuklar. Ruhunda beyazlar, alnında aklar, göğsünde özgürlükler.…

Neydi… Seni bana bu kadar düşündüren? Bir bakışın mıydı, Yoksa söylemediğin cümleler mi? Sesinin kenarında bir kırgınlık vardı Duyduğumda kendimi susturmak isterdim. Çünkü sen sustukça ben Daha çok konuşurdum içimden.…

Güneydoğuda karaca bir çocuk, Sabah kalkar, saat beş buçuk. Bilmez günleri, geceleri, Ezan olmuş bütün rehberi. Gözleri yorgun, donuk, Yok olmuş belli ki hayalleri. Hasat para etsin, kış rahat…

Size bağırırken, beni anlamadığınızı düşünürken, mutluyken veya üzgünken… Bu duyguların sadece benim olmadığını anladığım zamandan itibaren… Unutuyorum bazen sizin de dünyaya bir kez geldiğinizi. Birinizi hep yalnız gördüğümde, beni yanınızda…

Tek lokmada yedim dünyayı Kılçıkları boğazıma batıyor Şiirler yeterince yazılmış, şarkılar söylenmiş gibi Bana beni anlatmıyor hiçbiri sonuna vardım dünyanın Gördüm güneş neden doğar, Ekmek neden çarparmış insanı. Bütün yalanları…

Dışarıda bir eylül esintisi Gelen ses hüznün mü sonbaharın mı ayak sesi Nice baharlar gelip geçti de Bu geçmeyen hangi acının izi Kararmış bulutlar gökte Kiminin içi umut yüklü kiminin…

Olmasın kavuşmak isterim ki bakışalım Girmesin arayan sözler, sadece gözler Bir bülbülün ötüşünde yahut kelebeğin rüyasında Seninle olmak isterim, uzakta da olsa kavuşsun gözler. İsmail DOĞRUBir kaldırım ve biraz da…

Çiçekler yanmaya başladı Güneşten olacak Yüzü çatlamalı Güneş yanığıyla trafo yanığının farkını çözmüş değilim Demlenirken sokak lambaları Çocuk ayakkabıları tepede Bağcıkları ilk defa bağlı Ve ilaç şişeleri Kuşlara yem yatağı…

Senin beşiğinde büyüyecek Sevdânın sahipsiz bebeği Sen ümidisin bütün insanlığın Aşksızlığın nefretin vefasızlığın Kumdan kalelerde açacak çiçeğin Sonsuzca uzanıp değecek göklere Bir damla su olacak tek içeceğin Köklerin karışacak…