
Dekor yıkıldı, sahne ayakta Direnç kırıldı, töre yaşıyor Teller boşluğun içinde savaşta Kanını akıttığın şeytan Güldürmeyi bilmiyor Neye adadıysan ömrünü Her biri ayrı ayrı çıkmazda Ölü bir adam var avluda…

Sana uzak bir kentteyim Karların altında barajın üstündeyim. Yunanlı bir şairim. Bir şair ne yapar? Ölenlerin ardından mı yazar? Bir şair kayığını adasına çekmeye gider, kayığıyla adasına kavuşmaya… Ama dillerini…

Berhava olan acılarımdan arta kalan öksüz bir ışıktın gönlümün sokağında. Üşüşürdü üzerime sensizlik, cellad gecelerin en gaddar olduğu anda. Şah damarıma zerk edilmeseydi sürgünlüğüm, şayet isyan edebilirdim Allah’a Rahat mısın şimdi…

Balkonlar hep çok güzeldir, güzeldi Hep mi böyledir veya böyleydi? Herkesin balkonu gibi değil, daha kızgın Bu balkon diyorum, bu kadar küçük değildi Ben küçüktüm, balkon kocamandı, saksılar pembe, arka…

Bir kar gibiydin sen Çirkinleşmiş beton yığınlarını bile güzel gösterebilen, Renk nedir bilmez hayatımı renklendiren Bir kar gibiydin sen İnsanları gelişinle mutlu eden, Biteceğini bile bile insana ümit vadeden…