
Sonbahar her zamanki gibi görevini yerine getirmişti, yine öldürmüştü. Gerçi her şeyin bir görevi vardı. Sonbahar da bunu layıkıyla yerine getiriyordu. Artık çırpınacak gücü kalmayan, içindeki alev sönmüş olan her…

Adım attı, kafasını kaldırıp gökyüzüne baktı. Ne vardı şu gökyüzünde? Kendisi de bilmiyordu. Baktıkça içi genişliyordu. Kocaman olan içini dolduramıyordu sonra, bir daha bakmayacaktı gökyüzüne. Bunu aklının unutacağı bir köşesine…

Kurtuluş, her zaman kaçmak mıdır? Yoksa seni kaçmaya zorlayan şeyle yüzleşmek mi? İnsan sürekli problemlerden kaçarak mı insan olur? Kaçacak yeri kalmadığında ne yapar insan? Yavuz, bu düşüncelerle boğuşurken uyuyakalmıştı.…

Yaşama kapanmış kapıları ölümlü odalar. Hayata parantez açan gece yarısı. Yazın yürekleri kavuran sıcağı. Pencereden gelen rüzgar perdeleri savuruyor, dışarıdaki ağaçların yapraklarının içinden sinsice geçiyordu. Bölük pörçük duran perdeler, içlerinden…