Bazen bir şarkıyla tesadüfen rastlaşırsınız ve yıllanmış dostluklar misali sohbet etmeye başlarsınız. Kelimeler olsun veya olmasın fark etmez. Sanki çocukluğunuzda sürekli bulunmuş gibidir. Bisiklet sürerken arkanızdan sizi izlemiştir, annenizden azar işitirken size kıs kıs gülmüştür, yere düştüğünüzde solunuzdaki ağacın oradan size üzülmüştür. Onun orada olduğunu fark etmek belki on belki yirmi senesini alabilir insanın. Beynimizin kullanılmadığında rafa kaldırılan kısımlarının üstündeki tozları bir güzel temizleyip önümüze sunar bu parçalar. Güzel, üzücü, sinirlendiren veya mutlu eden anılar tekrar canlanır kişinin aklında ama bu seferki etki o günkü gibi olmaz. Daha böyle minnet tarzında bakarız o şarkıya. Aslında o, ‘şarkı’ kimliğinden çıkmış ve ne tarafa çekersen o tarafa giden hayatımızdaki boşluğu direkt olarak doldurabilen bir şey olmuştur.
Bazı parçalar da yeni tanıştığınız insanlar gibidir. Tanışırken çok çabuk kaynaştığınız ve aklınızdan ‘‘Bugün uykuya uğramak ayıp olur.’’ tarzında düşündüğünüz ve bütün hayatınızı anlatıp onun bütün hayatını dinlediğiniz bir gün olur. O gün, kişi için yeni bir başlangıçtır. Arkadaşlarımızı duygulara ya da düşüncelere göre ayırdığımız gibi şarkıları da ayırırız. Mesela ciddi arkadaşlara ya da arkadaş grubuna yersiz bir şaka yapmak abes kaçar. Bazı arkadaşlar veya arkadaş grupları da saçma şakalar üzerine kurulmuş olabilir. Bu doğrultuda şarkılar; üzgün, mutlu, sinirli, enerjik, bitik vs. gibi gruplara ayrılabilir. Başkasına çok mutlu gelen bir şarkı size saçma gelebilir. Ya da size çok farklı şeyler anlatan şarkılar başkasına bomboş gelebilir. Bu durum, alışkanlığınız, nerede, nasıl ve hangi ruh halinde karşılaştıysanız ona göredir.
Tanıştığınız ya da yeni yeni görüştüğünüz şarkıları çevrenize de tanıtma isteği güdebilirsiniz. Çünkü siz bilirsiniz ki onlar kötü değillerdir. Sizi dinlerler, size öğüt verirler, yanınızda olurlar, sohbetleri gayet güzeldir. Fakat herkes, herkesin arkadaşı olamaz. Çünkü beklentiler farklıdır. Siz daha ciddi bir insan seviyorken çevreniz daha sıcakkanlı, daha samimi olabileceği kişileri seviyor olabilir. Nitekim kişilerin farklı arkadaş grupları da bu yüzden vardır. Türleri farklıdır. Kimi klasik tarzdayken kimisi pop, kimisi rock, kimisi jazz, kimisi rap tarzındadır.
Kişiye özel öyle şarkılar vardır ki bu şarkılar hayatlarında her daim yanlarında olmuşlardır. Yedi yaşında duyduğu bir şarkıyı sırf melodisi güzel diye dinlerken seneler boyunca o şarkının çektiği acıları görememiştir. Küçükken de böyle değil miydi? Anne-baba herhangi bir dert tasa olduğunda bunu olabildiğince çocuklarından saklamaya çalışırdı. Beraber büyüdükçe bir şeyleri anladığımız ve gerek mutlu gerek hüzünlü olduğumuzda uğradığımız şarkılar… Hayatımızda bir şey değiştiğinde veya yeni bir olay olduğunda sanki annemize anlatmak için koşarmış gibi koştuğumuz şarkılar… Bu tür şarkılar kişiye gerektiği yerde abi veya abla, gerektiği yerde dost, gerektiğinde hoca, gerektiğinde ebeveyn olmuşlardır. Nasıl ki herkesin anne-babası farklıdır, bu şarkılar da her kişide farklılık gösterir.
Şarkıların da duygusu, düşüncesi, konuşma tarzı, farklı anlatımları vardır. Dikkatli dinlemedikçe duyamaz insan hiçbir şeyi. Sırf arkada ses olsun diye açılan televizyon gibi bazı insanlar da şarkıları sırf ses olsun diye açıp onunla konuşmadan, dinlemeden hükmünü verip şarkıyla bir daha görüşmez. Sonra bir gün o şarkı öyle bir yerde kişinin karşısına çıkar ki kişi, sanki gerçekler suratına teker teker çarpılmış gibi afallar. Bazen insanın farklı tarzda şarkılara şans vermesi lazımdır. Kimse doğduğunda bir çevre sahibi değilse ve sonradan tanışarak bunlar oluştuysa ‘gerçekten’ dinlemeden de bir şarkıyla tanışmak olağan bir durum değildir.
Çevresiyle iletişimde sıkıntı yaşayan ve dinlemeden savunmaya geçen insanlarsa karşındakinin kalp atışlarını duyamadığı gibi çok büyük ihtimalle ritmin kalp atışlarını da duymaktan acizdir.
Melih DUTCU
Çocukluğunu teknolojinin etkisinde geçirmeyen son nesillerden biri. Üç kardeşin en küçüğü ama en büyüğü. ‘Ne oluyor ya?’ sorusunu kendince geç sorabilenlerden. Çoğu genç gibi futbola gönülden bağlı, kitapları düşüncelerine esvap eden, ne kadar çocukluğunda teknoloji olmasa da çağı yakalamış sonra da bırakamamış, dışarıya çıkarken mutluluk maskesini yanına alan ve yalnızlığı zorunluluk olarak değil tercih olarak gören bir garip.
Bir yorum yazın.