Süpürgelerin havada uçuştuğu, tezgahların yerinden hop oturup hop kalktığı, uzaylılar çarşısında o gün süpürge günüydü. 2025 yılında yaşayan Şeyma ise 1446 ışık yılındaki bu çarşıya ışınlanmak için hazırlanıyordu.
Şeyma çok meraklı ve heyecanlı bir kızdı. Yeşil gözlü, sırma saçlı bir kızdı. Şeyma çok meraklı dedik ya. Evet, o yüzden dünyada var olduğu bile bilinmeyen uzaylıların gözlüklerini merak ediyordu.
Şeyma bu merakını gidermek için kararlıydı. Neler yapabileceğini düşündü. Kendine bir uzay gözlüğü yapma fikrini buldu. Bu uzay gözlüğü onun 1446 ışık yılına ışınlanmasına yardımcı olacaktı. Şeyma gözlüğünü tasarlamaya başladı. Biraz yay, biraz ponpon ve işte gözlük hazırdı. Yaylı gözlük sayesinde fırlayarak uzaya gidecekti.
Şeyma uzaylı kostümünü giydi ve gözlüğünü taktı. Sonra gözlükle gideceği 1446 ışık yılının tarihini ayarladı. Ve Şeyma yayları fırlatarak hoplaya zıplaya ışınlandı.
Şeyma gözünü pat diye açtı. Bir de ne görsün! Ayakları yere değmiyordu. O yüzden Şeyma çok korktu. Uzakta parlayan bir şey gördü. Sonra onun yakınına gitti. Bu gördüğü parlak şey bir ışıktı. Ama o da ne! Işığın arkasında bir şeyler vardı. Bu tür canlılar hiç görmemişti ve o yüzden biraz korktu Şeyma. Korktuğu için bir şeyler aramaya başladı fakat bulamadı. Sonra aklına gözlüğü geldi. Gözlüğünü çıkartıp eline aldı. Gözlüğündeki yaylar ilgisini çekti. Onları yerinden çıkartıp o tuhaf canlılara fırlattı. Sonra hiçbir şey hareket etmedi ve biraz ona doğru yaklaştı. Ve o da neydi! Korktuğu şey canlı sandığı madde, bir kayaydı. Sonra gülmeye başladı ve gürültülü sesler geliyordu. Arkasına bakınca koca gözlüklü büyük bir dev gördü. Şeyma’ya dönerek “Sen kimsin?” diye sordu. Şeyma kekeleyerek “Şe..şe.. Şeyma.” dedi. Şeyma “Siz kimsiniz?” diye sordu. O, “Biz Dindonlu uzaylılarız.” dedi. Şeyma “O da ne demek?” diye sordu. Uzaylı da “Dindon, uzaylı gözlüğü demektir.” diye karşılık verdi. Şeyma “ Vay canına! Uzaylıların dindonları varmış! Öğrendim.” diye haykırdı.
Şeyma uzaylılardan gözlük istedi, onlar da ona bir gözlük hediye etti. Ve Şeyma evine döndü. Olanları annesine, Hatice Hanım’a, komşusu Şükriye teyzeye, Esnaf Mustafa abiye ve kardeşi Murat’a anlattı. Tüm bu olanlara sadece kardeşi Murat inandı.
Zeynep ÇOBAN
Zeynep Çoban, 5.sınıf öğrencisi, Sakarya.
Bir yorum yazın.