Kişiden kişiye göre değişebilir değil mi?
Yine de pek çok kişinin Yusuf veya Muazzez diyeceğine eminim. Daha çok onları okuduk, o yüzden de onlara daha yakın hissetmemiz ve dertlerini anlayabilmemiz çok doğal. Ben de Yusuf’u gördüm, anladım, hissettim. Onunla birlikte yalnızlaştım, yabancılaştım. Hiçbir yere ait olamayıp her yerden taştım.
Ancak benim cevabım belki de büyük bir çoğunluğun ismini dahi unuttuğu bir karakter. Ali. Kitabın oldukça sınırlı bir kısmında yer alsa da benim yüreğime oturdu. Okumaya devam ederken hep aklımın bir köşesinde kaldı hatta onu hemencecik unutup hayatlarına olağan bir şekilde devam eden karakterlere kızarken buldum kendimi.
Ali “sıradan” olarak adlandırdığımız tipte bir insan. Çok parası, az vizyonu, küçük hayalleri, büyük duyguları var. Muazzez’e uzun bir süredir tek taraflı şekilde aşık .Zaman içerisinde bu aşk hayatının merkezi olmuş, artık tek düşünebildiği Muazzez. Öyle ki en büyük hayali Muazzez ile evlenmek. Kulağa basit gibi geliyor olabilir ancak bundan başka hiçbir amacı, hevesi yok ömründe. Muazzez ile evlenecek, işten eve döndüğünde eşinin ellerinden yapılmış yemekler ile karşılanacak. Hepsi bu. Ali’nin varı da yoğu da Muazzez. Bu düşlediği pembe hayaller bile onu dünyanın en mutlu insanı yapıyor.
Bu kısımda Ali’yi pek anlayamadım çünkü bana göre yaşamak çok daha fazlası. Onun gözünden bakabilince gördüm ki Ali’nin dünyasında daha nirvana hiçbir şey yok, daha büyük bir mutluluk olamaz.
Muazzez’in kendi deyişiyle; Ali’ye satılıyor. Ali’nin parası ile borçlar kapanıyor ve Muazzez o ahlaksız çocukla evlenmekten kurtuluyor. Ali ise zanlar altında. Muazzez’in de kendisinde gönlü var zannediyor. Hem hayatının en güzel günlerini hem de sadece ama sadece evlenecekleri gün için yaşıyor.
Sürekli istemediği evliliklere zorlanan Muazzez, eli kolu bağlı Yusuf ve hülyalı Ali. Her bir karakter kendi dünyası içinde kaybolmuşken kader cilvesini yapıyor. O ahlaksız çocuk bir gece köy meydanındaki düğünde Ali’yi vuruyor. Ali aslında kaçabilirdi. Yapamadı, korkusuna rağmen yapamadı çünkü gururu izin vermedi. O gurur tüm hayatına mâl oldu.
Muazzez ve Yusuf işte asıl şimdi kurtuldular. Ne Yusuf kandırdığı arkadaşı için üzüldü ne de Ali’nin arkasından bir ah edeni oldu. Ali’nin ölümünü taşımak zorunda kaldıkları ağır bir yükten kurtulmak olarak gördüler, nefes alabildiler.
Ali hayalini tam olarak gerçekleştirememiş olsa da mutlu bir şekilde öldü, iyi zanlarını da yanında götürdü. Bana göre Kuyucaklı Yusuf’un en hüzünlü yanı da işte böyle Ali olmuş oldu.
Melisa BALTA
Kendi kurmaca dünyasında yaşayan, yirmisine yeni girmişken her şeyi kaçırmış gibi hisseden, Karadenizi içinde taşıyan, hayalperest, detaylarda boğulmayı seven, yaş mumlarını bile saklayan, ruhu beş yaşında, her akşam günlüğüne koşan, bol bol fotoğraf çeken, dizi izleyen, müzik dinleyen biri. Diğer bir anlamı: akşamsefası.
Bir yorum yazın.